พันธกิจของเรา
สร้างสาวกของพระคริสต์และส่งพวกเขาออกไปทำตามการทรงเรียกของพระเจ้าในชีวิต
มี สามด้านหลัก ที่เราให้ความสำคัญในการสร้างสาวกของพระคริสต์และส่งพวกเขาออกไปทำตามการทรงเรียกของพระเจ้าในชีวิต:
เยาวชนกับพันธกิจยืนยันหลักการ Christian Magna Carta ซึ่งกล่าวถึงสิทธิพื้นฐานที่เป็นส่วนหนึ่งของข่าวประเสริฐ ทุกคนบนโลกมีสิทธิที่จะ:
- ได้ยินและเข้าใจข่าวประเสริฐของพระเยซูคริสต์
- มีพระคัมภีร์ในภาษาของตนเอง
- มีชุมชนคริสเตียนอยู่ใกล้ เพื่อพบปะสามัคคีธรรมเป็นประจำทุกสัปดาห์ และร่วมเรียนรู้พระคัมภีร์และนมัสการกับพี่น้องในพระกายของพระคริสต์
- ให้บุตรหลานได้รับการศึกษาคริสเตียน
- มีสิ่งจำเป็นพื้นฐานในการดำรงชีวิต ได้แก่ อาหาร น้ำ เสื้อผ้า ที่อยู่อาศัย และการดูแลสุขภาพ
- ดำเนินชีวิตอย่างเกิดผลและเปี่ยมความหมาย ทั้งด้านจิตวิญญาณ ความคิด สังคม อารมณ์ และร่างกาย
YWAM มุ่งพัฒนาผู้คนให้เข้าใจและสำแดงพระลักษณะ พระอุปนิสัย พระประสงค์ ขอบเขต และหลักการของพระเจ้าในทุกด้านของสังคม ดังนั้นการฝึกอบรมของเราจึงมุ่งค้นหามุมมองโลกตามพระคัมภีร์สำหรับสาขาการศึกษานั้น ๆ
ประชากรของพระเจ้าถูกเรียกให้ทำตามพระมหาบัญชา โดยสะท้อนพระลักษณะและหลักการของพระเจ้าในการทำงานประจำวัน พระเจ้าผู้ทรงเป็นผู้สร้างทุกสิ่งได้ออกแบบแวดวงเหล่านี้ (หรือด้านที่มีอิทธิพลต่อสังคม) เพื่อให้เกิดชุมชนที่แข็งแรงและเติบโตภายใต้การทรงนำของพระองค์
แวดวงสังคมทั้งเจ็ด ได้แก่:
- ครอบครัว
- เศรษฐกิจ (รวมถึงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และธุรกิจ)
- รัฐบาล
- ศาสนา
- การศึกษา
- การสื่อสารและสื่อ
- ศิลปะและกิจกรรม (รวมถึงศิลปะ ความบันเทิง และกีฬา)
เป้าหมายของการสร้างสาวกคือให้สาวกเป็นเหมือนพระเยซูมากขึ้นทั้งในการดำเนินชีวิตและความสัมพันธ์ การเติบโตแบบคริสเตียนเกิดขึ้นได้ดีในชุมชนแห่งความสัมพันธ์ที่ทุกคนแบ่งปันและรับตามแบบอย่างการทำงานของพระกายพระคริสต์ในพระคัมภีร์
ตัวอย่างต่อไปนี้จากพันธสัญญาใหม่แสดงให้เห็นว่าพระกายในฐานะชุมชนควรปฏิบัติต่อกันอย่างไร
- รักซึ่งกันและกัน (1 เธสะโลนิกา 4:9 / 1 เปโตร 1:22, 4:8)
- อดทนและยอมรับกัน (เอเฟซัส 4:2)
- เห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน (1 เปโตร 3:8)
- รักและผูกพันกันฉันพี่น้อง (โรม 12:10)
- ให้เกียรติและเห็นผู้อื่นสำคัญกว่าตน (โรม 12:10)
- ยอมรับซึ่งกันและกัน (โรม 15:7)
- รับใช้ซึ่งกันและกัน (กาลาเทีย 5:13)
- ยอมเชื่อฟังซึ่งกันและกัน (เอเฟซัส 5:21)
- สั่งสอนและตักเตือนกัน (โคโลสี 3:16)
- หนุนใจกัน (1 เธสะโลนิกา 5:11)
- เสริมสร้างกันและกัน (1 เธสะโลนิกา 5:11)
- กระตุ้นกันให้รักและทำความดี (ฮีบรู 10:24)
- สารภาพบาปต่อกัน (ยากอบ 5:16)
- อธิษฐานเผื่อกัน (ยากอบ 5:16)
- ต้อนรับกันโดยไม่บ่น (1 เปโตร 4:9)
- พูดความจริงด้วยความรักต่อกัน (เอเฟซัส 4:15-16)
- ให้อภัยซึ่งกันและกัน (เอเฟซัส 4:32)